Gillis Kersting

As a dedicated historian and journalist Gillis Kersting rarely takes a day off. His historical expertise is requested by authors and research institutes alike. At the same time he covers popular journals with historical stories for educational entertainment. Typically these articles deal with military history, medieval warfare and socialist revolutions.  Throughout his investigation of the dark side of man, Gillis also commits himself to stories of more peaceable nature. For Dif Web, an online magazine reporting on creative solutions to Earth’s problems, he takes a closer look at bright ideas. Scientists, innovators and politicians concerned with Earth’s wellbeing are offered a stage in Gillis’s articles on sustainable projects. Focus is on creative thinking, bent on immediate action. The same characteristics are to be found in Gillis’s intellectual armory. Paying attention to detail, taking a critical stand and looking for deeper knowledge Gillis distinguishes himself from fellow researchers. Thanks to his study of history, journalism courses and work at the newspaper – not to mention his travels to occasionally obscure places – Gillis developed a set of skills essential for historical research. He is adept at finding lost documents and looks behind the words to find the profound meaning of texts. He does so in several languages. Partly because of his interest in WW II’s Eastern Front Gillis obtained a professional proficiency in Russian and German. Having spent some time in the Mediterranean world he couldn’t help mastering Latin languages along the way. Please feel free to contact Gillis and discuss further...
Spaanse taferelen in Museum Het Schip

Spaanse taferelen in Museum Het Schip

Museum Het Schip nodigde me uit voor een Spaans ontbijt, compleet met FC Barcelona-vlaggetjes aan de muur, ter ere van de opening van de tentoonstelling Gaudí en de Amsterdamse School. De expositie in Het Schip biedt bezoekers een leerzame ontdekkingsreis door de werken en gedachtegangen van de Spaanse architect en kunstenaar Antoni Gaudí (1852-1926). Hij onderscheidde zich met eigen, organische creaties. Een stijl die, zo zien bezoekers met oog voor detail, overeenkomsten vertoonde met de latere bouwvormen van de Amsterdamse School. Uitheemse invloeden Naast de wit gedekte tafel, gevuld met fruitschalen en madalenas, woont Charo Sanjuán Gómez de opening bij. Zij is de voorzitter van Aurea Cultura i Art, de Spaanse kunststichting die Museum Het Schip voor de tentoonstelling verrijkte met enkele van Gaudí’s originele meubels en kunstwerken. In de bouwstijl van Gaudí zien we volgens haar invloeden terug van oude beschavingen. ‘De Maya’s inspireerden hem in het aanbrengen van bogen en gewelven in zijn gebouwen. Van de Moren’, wijst Charo op een afbeelding van Gaudí’s bouwwerk Casa Vicens, “leerde hij het inleggen van mozaïek.’ Terugverlangen naar de natuur De exotische bouwideeën combineerde Gaudí met een artistieke waardering voor de natuur. En hij was niet de enige. Stadsarchitecten in negentiende eeuws Europa beklemtoonden de overgang van traditionele samenlevingen naar de moderne tijd. Zij wezen op een tegenstelling tussen de, in hun ogen, vervuilde, moderne stad en de puurheid van het platteland. Het was vanuit deze gedachtegang, en vanwege zijn Catalaanse trots, dat Gaudí elementen uit de omgeving van Barcelona verwerkte in de bouw van de beroemde basiliek  La Sagrada Familia. Ook de architecten van de Amsterdamse school keerden terug...

Interview Den Uyl special

In het voormalige Vertigo zit ik aan de antwoordgevende kant van een vraaggesprek met oud-journalist Nico Haasbroek. Hij maakt voor het blad Argus een special over de nazaten van Joop den Uyl en ik ben een van de degenen die wordt geïnterviewd. Omdat ik mijn beroemde opa verloor op vijfjarige leeftijd kan ik me weinig beelden voor de geest halen. Ik herinner me nog wel zijn chagrijnige gezicht toen ik met mijn neefjes voetbalde door de gangen van Weldam en hier en daar kunstwerken omver knalde. Van horen zeggen heb ik de verhalen over Den Uyl die zich in moeilijke bochten wrong om de papierstapels  op zijn bureau niet om te stoten. Of dat hij, na een vermoeiende werkdag, zwijgend naar de herrie van zijn muziek spelende kinderen luisterde. Het lawaai maakte hem niet uit; hij wilde enkel tussen de mensen zijn. Voor het volledige interview, zie:...