Voor Artsen Zonder Grenzen houd ik potentiële brandhaarden in de gaten. Buiten het wereldnieuws en in de schaduw van langlopende conflicten in het Midden-Oosten brandt een nog langer lopend dispuut tussen India en Pakistan om de Kasjmir vallei. De spanningen tussen de buurlanden gelden zelfs als de langst durende conflictsituatie op de wereld. In 70 jaar tijd hebben 4 oorlogen, talloze aanslagen en diverse pogroms geleid tot tienduizenden doden en honderdduizenden vluchtelingen. Voor Pakistan is het inmiddels duidelijk dat India op het slagveld een maat te groot is. Maar de Pakistaanse regering in Islamabad beseft tegelijkertijd dat conflicten tussen supermachten niet worden gewonnen door grondgevechten, maar door strategische overwinningen.

kashmir. p

Pakistan, zo denken militair analisten, wacht op een moment van Indiase onachtzaamheid om toe te slaan. Pakistaanse troepen zullen dan strategische posten bezetten en de bevolking van Kasjmir achter zich krijgen. Als gevolg hiervan zal, zo is de verwachting, de internationale gemeenschap eisen dat India zich terugtrekt. Mocht India alsnog ten strijde trekken, dan heeft Islamabad nog altijd een afschrikwekkende verzameling aan kernwapens achter de hand.

Essentieel voor het slagen van deze tactiek is de houding van de lokale bevolking. De 12 miljoen Kasjmiri, die leven in een gebied 5 keer zo groot als Nederland, hechten bovenal waarde aan hun  authentieke cultuur: de kashmiriyat. Hoewel spanningen tussen hindoes en moslims de eenheid van de Kasjmiri bedreigen, hebben de inwoners van het gebied meerdere malen eensgezind opgetreden tegen India en Pakistan. De bevolking van het ‘Zwitserland van India’ trok dan weer ten strijde met Pakistaanse infiltranten en verleende dan weer hulp aan de Indiase autoriteiten. Het doel van de Kasjmiri is volledige autonomie, naar het voorbeeld van Nepal en Bhutan; landen waarmee het gebied eventueel een unie zou willen vormen.

Terwijl jihadistishce groeperingen, gesteund door Pakistan, aanslagen plegen op Indiase doelen -zoals de aanslag op het Indiaas parlement in New Delhi in 201 en de aanval op een hotel in Mumbai in 2008- zoeken militante Kasjmiri de confrontatie met de Indiase politie. De straatgevechten vinden meestal plaats in de steden en gebieden dichtbij de grens met Pakistan: Jammu, Baramulla, Sringar.

Indiase ordetroepen die in de jaren van terroristisch  geweld hun tactiek hebben aangepast om de burgerbevolking zoveel mogelijk buiten schot te houden, moeten zichzelf opnieuw uitvinden. De dodelijke arrestatie (of liquidatie) van een militante blogger in 2016 leidde tot rellen die door Indiase politie-eenheden met bloedig geweld werden onderdrukt. Het gebruik van hagelgeweren leidden tot tientallen burgerslachtoffers, onder wie kinderen, en versterkten de anti-regeringsgevoelens onder de Kasjmiri. Wanneer India zijn politie niet in bedwang houdt en Pakistan aan zijn lot overlaat, lijkt de volgende escalatie een kwestie van tijd te zijn.

Voor  mijn rapport, zie: file:///C:/Users/Gillis/Documents/Oorlog%20en%20Vrede%20in%20Kasjmir%201947-2018.pdf